tag:blogger.com,1999:blog-45761216975435472011-12-18T02:49:05.502+01:00...αφού οι σκέψεις του ανθρώπου φυγαδεύονται προτού κουρνιάσουν στη φωλιά της ανέξοδης ευτυχίας...Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.comBlogger481100tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-12389201054511251182010-11-01T00:58:00.003+01:002011-08-06T09:30:54.228+02:00

Η φωνή των ανέραστων ψυχρών χάνεται στην ηχώ καθώς καλούν τη γνώση της ευτυχίας εκείνη, λυσσόδηκτη στο σταυρό αιμορραγγεί ίαμα η ίδια για τις πληγές του κόσμου κάποτε ήταν πλασμένοι να στέκουν ορθοί καθώς υψώνονταν τώρα έρπουν στο χώμα και νοσταλγούν τον ουρανό η λογική, δικαστής μάς καταδίκασε σε κυκλική αποπλάνηση του κοσμικού εαυτού μας ανθρωπόμορφα θεριά που τώρα τον ήλιο ικευτεύουν

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-12297479463994415902010-10-03T15:23:00.002+02:002011-08-06T09:31:18.589+02:00

Κι έτσι αποκοιμήθηκε σιωπηλή σα να μην έφτανε η ώρα που ζητούσε μ' έναν ύπνο βαθύ κι ατάραχο ακόμα βαρύτερο κι από του σκοτωμένου που τη μορφή του απαθανάτισε αιώνες πριν κάποιος φιλόδοξος τεχνίτης σ' ένα άγαλμα του μουσείου που για καιρό τώρα το κοιτούσε και σαν το νεκρό γιο της το πονούσε

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-82384270458313262532010-06-13T18:40:00.003+02:002011-08-06T09:31:44.549+02:00

Ένας παλιός Έρωτας χτεσινό κατεστημένο σήκωσε στους ώμους του τη δακρύβρεχτη ταφόπλακά του και κίνησε να ξεθαφτεί απ’ τις θύμησες του ανθρώπου για καιρό πολύ ήταν κλεισμένος στο μνήμα ο Αθάνατος   με τις ακαφκάλωτες πληγές τίποτα στη ρημαγμένη όψη του δε θύμιζε το παλιό ακτινοβόλο παρουσιαστικό του εκείνος ο λαμπρός Έρωτας στην καταχνιά του τάφου είχε ολότελα

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-21276660189367216012010-05-27T00:15:00.002+02:002011-08-06T09:32:08.474+02:00

Αν η ανάγκη το πάθος δεν κυριεύει το πάθος ανάγκη δε θα γίνεται και στ’ απόνερα θα γυρεύει την ξαναμμένη δίψα του αιώνια ν’ αποσβένει τα σταυροδρόμια των περιπλανήσεων πάντα στους ίδιους ξεχασμένους κι απόμερους τόπους θα καταλήγουν παραπλανώντας σύσσωμες όλες τις πέντε αισθήσεις πότε η ανάγκη του πάθους θα υποκλιθεί στο πάθος για νέες ανάγκες; στ’ απόνερα

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-47118858970348487342010-05-11T14:22:00.000+02:002010-05-11T14:22:10.784+02:00

μητέρα ζυγώνει ο καιρόςπου θα τινάξεις τον κουρνιαχτόαπό τα πόδια σου  με την παλίρροια απ' τα εσώψυχα ν' ανεβαίνει ως τις κόρες των ματιών σουολοζωής κι ανά τον κόσμοόσια κι ιερή η μήτρα σου γονιμοποιούσες την πεμπτουσία του ανθρώπου  κι αυτή φερμένη στο φωςως πρώτη κόρη του ανθρώπουτις ετοιμόρροπες φτερούγεςτου έκπτωτου αγγέλου αναστηλώνει ο καθρέπτης που σ’ απεικόνιζε μηχανικάμε πάταγοτο

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-40468553341711996452010-04-05T23:18:00.001+02:002011-08-06T09:32:41.527+02:00

Στο φως τρεμοσβήνουν τα βλέμματα και λάμπουν αρχαίων τόπων λησμονιές στ' ασβεστωμένα μέτωπα σκαλισμένα στην πέτρα κι η τέχνη χαραγμένη στα πρόσωπα χρώματα ζωηρά που ξεθωριάζουν στις μονότονες ανταύγειες απ' τους σκούρους χιτώνες ξεχύθηκε άρωμα και παρηγοριά στα φιλήματα που γδέρνουν τ' άχρωμα χείλη της λαχτάρας λουσμένα στο φως της Διανόησης τ' αγγίγματα στέρησαν τις ανάσες απ' τους

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-21002718685041410972010-03-03T17:57:00.003+01:002011-08-06T09:33:03.667+02:00

Γλωσσοφιλά η αρρώστια την ασθένειά της έχοντας στην καρδιά της ένα τραύμα να βαθαίνει τις πληγές που επουλώνουν

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-47676165471898964832010-01-29T23:36:00.013+01:002011-08-06T09:33:56.873+02:00

Ανήρ και γυνή σε μια ενότητα ερωτική την ξέχωρη ταυτότητά τους αποτινάσσουν την αιώνια την αδειανή! ξεκρεμούν τα φωτοστέφανα της αγίας εγωπάθειας και οσφραίνονται τους ένρινους αχούς των αλληλοσυγκρουόμενων σωμάτων που σπαράσσουν τους κόλπους του Ιερού η Πράξη είναι θεόσταλτη η Πράξη είν' ερωτική όταν βάναυσα αναιρεί τις αντιθέσεις των σωμάτων Ω! Πώς θολώνει απ' τα μέσα το γυαλί στο

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-11606629915686440592010-01-24T17:42:00.010+01:002011-08-06T16:07:25.131+02:00

(για τη ματωμένη ελπίδα της ύλης που χωρίς αυτήν η ύλη ματαιώνεται...) Είπε ο θεός: "από γης, από θάλασσα κι από ουρανό, άνθρωπε, είσαι φτιαγμένος και για τούτο να θυμάσαι πως σαν τη γης περπατούσες, στα πελάγη κατέληγες ν' αρμενίζεις διασχίζοντας τους ουρανούς, με τούτο 'δω το κορμί που σού 'πλασα, το χιλιοτάξιδο." Στο πέρας μιας ζωής, ο θάνατος, στα λόγια του θεού θα συμπληρώσει: "

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-78129455600068885402009-12-10T14:51:00.004+01:002011-08-06T16:08:32.240+02:00

Σαν φανερωθεί ακατάπαυστα σπλαχνική, στοργή σαν λυτρωθεί η επιθυμία απ’ το φυλάκιο της χρονισμένης προσμονής όσο ακατανόητη, λατρεμένη περισσότερο από κάθε ευλογία που ευδοκιμεί στις τύχες των λυτρωτών και καρτερικά υπομένει τις δοκιμασίες των σκυθρωπών δικαστών των σκεπτόμενων σοφών δια των αιώνων ικανή να δώσει πνοή ακμαίων ερώτων σε όραμα σαρκικής φυγής καθώς γύρω λυτρωμένη κι ολόσωμη

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-15746259117501558962009-11-20T17:13:00.003+01:002011-08-06T16:19:35.950+02:00

Όπως ειδώθηκαν αντικριστά τα μάτια τα χείλη τα δυο πρόσωπα θυμάμαι τα χείλη να αιμορραγούν τις γεύσεις των φιλιών ανεπανόρθωτα στα μάτια άγρυπνους ήλιους να βασιλεύουν ακούραστα στου προσώπου τ’ αστροφέγγισμα θυμάμαι το φιλί να μ’ ανασαίνει ανεξάντλητο δίχως εφησυχασμό αψεγάδιαστο

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-68813369835884351082009-11-10T16:38:00.008+01:002011-08-06T16:20:28.091+02:00

Μεσ’ το σωθικό της ελπίδας που αιμορραγεί είναι που γίνονται οι ζωές των ανθρώπων μουσκεμένες απ’ αυτό το αίμα αδιάκοπα τις σημαίες τους θ’ ανεμίσουν μια ζωή σαν τη δικιά τους στο πέρασμα των χρόνων αντί να σκυθρωπάσει γεννοβολά άλλους καιρούς που λευτερώνουν το χρόνο απ’ το πεπρωμένο που τον βαραίνει για την Βάνια

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-18127242152558243272009-11-10T16:31:00.007+01:002011-08-06T16:50:41.063+02:00

'E nel viscere della speranza che sanguina dove si fanno le vite degli uomini le loro bandiere incessantemente sventoleranno imbevute di questo sangue una vita come la loro all' andar dei tempi anziche` corrugarsi sempre partorisce un altro durare che sprigiona il tempo dal destino che lo appesantisce για την Βάνια

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-20957008739883984952009-11-10T11:06:00.005+01:002011-08-06T16:50:54.603+02:00

Όσο λεύτεροι σαν ερμηνεία πνιγηρού ορισμού τόσο άφθαρτοι σαν κοιλιά κατακτητικού ερπετού μα πάντα ζωντανοί μέχρι των ορίων που συμβουλεύει ο θάνατος βιώνοντας πάθη κτιστής σαρκός ο νους ας ποθήσει συγχώρεση καρτερικής αφής ας λυτρωθεί το λογικό πρωτού ξεπηδήσει απ' το δύστυχο κουφάρι της λογικής ας φιλιώσουν λόγια και ματιές να γίνουν φωνές τα επίμονα βλέμματα να

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-34661141972239671472009-11-04T20:45:00.017+01:002011-08-06T14:32:20.957+02:00

"Σε χρόνους αιφνίδιους έταξες γυναίκα τη ρουμπινί σου Χάρηκαι στο κονδύλι πλέον ξομολογιέσαι με θολερό μελάνι". Είναι φορές που ο νους, αλλόφρων μεσ’ τις μνήμες του, πλημμυρίζει απ’ τη θύμηση εκείνη, του αιώνα, τη διηνεκή, φορές που προσκολλάται σε χρόνους πρωτόκοσμους ορμώμενος από μιαν ανάμνηση τόσο αμυδρή όσο και ξεκάθαρη. Εξ’ ολοκλήρου δοσμένη στην αφομοίωση του Ωραίου και του Λαμπρού,

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-6897481281417122842009-10-11T16:20:00.005+02:002011-08-06T16:19:06.395+02:00

Προαιώνιο το δράμα του θεού ποτέ δε κορυφώνεται ως το πολύπαθο τέλος για να μην έχει όσιο τελειωμό τ’ ανίερο μαρτύριο του ανθρώπου τάδε έφη τ’ Άγιο Πνεύμα κι εφόρμησε προς τους ξανοιγμένους ουρανούς αφήνοντας ξωπίσω του τα κόκκαλα των Αγίων να θρυμματιστούν ως κρίματα ανθρώπων που διαπράχτηκαν στα θεμέλια του παραδείσου το Πνεύμα επιφοίτησε στο σώμα του Κυρίου και για τις ανοιχτές πληγές

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-40717789754860797092009-10-07T21:09:00.002+02:002011-08-06T16:53:14.814+02:00

Σ’ απρόθυμο αγιάζι μυρουδιά ισχυρή απ’ το καυτό λιβάνι σκοντάφτει ο θάνατος και σκουραίνει το κοφτερό του δρεπάνι κι ‘ναι κρυφό σα συμπονά το θάνατο το δάκρυ κυλούν απ’ των ματιών τις σκούρες άκρες σε πρόσωπα κατάλευκα ξεπλένουν κορμί ωχρό απ’ το μύρο και το λάδι μάνες λατρεμένες απ’ το κλάμα στους στολισμένους κήπους με τα στεφάνια όσο τη ζωή του θανάτου λαχταράει ο χαμός θα στέκεται

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-33044462852163226482009-09-01T17:52:00.002+02:002011-08-06T16:20:04.740+02:00

Τούτος δω πάει κατά γης και θα πεθάνει προτού κλειστεί στο μνήμα πηγαίνει κι έρχεται σκυφτός από το ίδιο μονοπάτι και τα χνάρια του στο χώμα κάθε φορά τα βλέπει για καινούργια και τ’ ακολουθεί η ψυχή του λοιπόν σιχτίρισε και τον άφησε με τη σάρκα του να τρώγεται μονάχος αν κάπου στα μισά του δρόμου κοντοστεκόταν και τα μάτια του σήκωνε προς τον ουρανό η καρδιά του δε θα γελιόταν και

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-40208622867948648022009-08-06T15:00:00.013+02:002011-08-06T16:58:29.516+02:00

Ο νεωτερικός έλληνας ευρύτερα γνωστός με το βαπτιστικό του όνομα ως νεοέλληνας είναι ο σαπισμένος καρπός στο δέντρο της ιστορίας μιας ιστορίας που η αρχή της δε χάνεται στα μακαριστά βάθη των αιώνων αλλά ξεκινά γερασμένη στ' απορρίμματα των φρούτων που η ίδια η ιστορία παράγει ο νεοέλληνας με σάρκα μπάσταρδη και πνέμα παστρικό αυτοχειροτονείται ως μοναδικός στο καθολικό είδος των ανθρώπων

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-36170970894314162872009-07-29T17:14:00.006+02:002011-08-06T16:56:22.554+02:00

Έκαμα δρόμο πολύ από πού ξεκίνησα καμιά ανάμνηση δεν έχει μείνει να μου τ’ αποκριθεί όμως θυμάμαι καθαρά μια προσμονή που ενηλικιωνόταν και πως μεγάλωνα μαζί της θυμάμαι πώς θέριευε μέσα της η ανάγκη τον εαυτό μου ν’ απαρνιέμαι και πως στα μέτρα της πλαθόμουν ξανά και ξανά κανείς δε γεννιέται με τον καθρέπτη από της μάνας του την κοιλιά στους ανθρώπους έμαθα να βλέπω τον εαυτό μου και τους

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-79919340504674912792009-07-15T18:51:00.003+02:002011-08-06T16:45:25.673+02:00

Ποιος τελικά χρίζει το βάπτισμα της επιστήμης; Η ανεπανάληπτη εκδήλωση της ανθρώπινης ματαιοδοξίας ή μήπως η πρόσφορη συνέπεια των εκδηλώσεων της ζωής πάνω μας;

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-86968269837738241442009-06-16T17:57:00.006+02:002011-08-06T16:59:05.300+02:00

Άπειρο ουράνιο λευκό τον πύργο αγαλλιάζει η στοργική της ομορφιά τα συγκλονισμένα σωθικά μου θα τραντάξει εκ των στοών και των οδών του φωτισμένου πύργου τη λαγνεία της προτάσσει λιπόψυχο το σκοτάδι την κεφαλήν του κλίνει και το πνεύμα της ταπεινά θα κοινωνήσει τότε διαχύθηκε ευρύ το πρώτο φως το φως που εξημερώνει η ομορφιά θ’ ανταποδώσει με αρμονία στη γαλήνη κι ο χρόνος την αιωνιότητα

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-2679242862434451272009-06-05T21:22:00.003+02:002011-08-06T16:59:55.086+02:00

Τα πνεύματα των νεκρών ξεθάρρεψαν! στα τρίσβαθα των χωμάτων οι σκιές των θαμμένων στο φως του καντηλιού τρεμούλιασαν τα τσακισμένα από τη λησμονιά λείψανα κάρπισαν φλέβες και αίματα μ’ ένα βαρύ, πονεμένο ουρλιαχτό τα μάτια στο μισοσκόταδο άνοιξαν τη βαθιά σιωπή του τάφου πάταξαν! και ξεπρόβαλλαν καμώμενα τους ζωντανούς πάνω στις πλάκες των μνημάτων στο φως πια όλους τους παλιούς τάφους

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-44471566314293436232009-06-05T00:11:00.009+02:002011-08-06T16:09:39.363+02:00

Οι εκπνοές των δικών του σκέψεων ανάσες να γίνονται δικές μας, ανάσες του σώματος που ξαναπαίρνει τις σάρκες του από τη σάρκα του ανθρώπου

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-56082326362436215102009-04-11T00:20:00.009+02:002011-08-06T18:01:06.139+02:00

Βροντοχτυπούν στις εκκλησιές τα σήμαντρα μετάλαβε ο συρφετός τη σήψη του εσταυρωμένου το εικόνισμα της Θεοτόκου περιχαρής πώς λιτανεύουν για τη σωτηρία της ψυχής του οι δρόμοι που φέρνουν στη Θεία Κοινωνία δρόμοι στρωμένοι από τα φτερωτά κουφάρια του επίδοξου ανθρώπου αλλοίμονο, για όσους βιάστηκαν να τους διαβούν μακάριοι, όσοι φέρνουν τη γυναίκα στο άβατο του ιερού μακάριοι όσοι

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-15819468882720496992008-11-27T00:51:00.006+01:002011-08-06T18:05:30.749+02:00

είναι τα χεράκια που ποθούν με λατρεία να χαιδέψουν το λάγνο κορμί είναι τα χειλάκια από κόκκινο βελούδο  και υγρά σαν τη ψυχή του ρόδου που νοσταλγούν  τη χαμένη αιωνιότητα του φιλιού είναι τα ματάκια που καθηλώνουν με τα βλέμματα και προκαλούν τη διάχυση  των γλυκών αισθημάτων είναι τα φλογισμένα στήθη που αναζητούν το φιλί τρυφερό σα χάδι είναι τα λυγερά σώματα

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-21337783958326423352008-10-02T14:59:00.010+02:002011-08-06T18:06:56.344+02:00

Μεταξύ αρχής και τέλους ένα νέο ξεκίνημα πισογυρίζει αδιάληπτα στο τέλος που ηγείται ως τα χείλη γέμισε πάλι με κρασί το άγιο δισκοποτήρι κι ευθύς καρφώνονται στο Σταυρό τα εναπομείναντα μέλη του Μεσσία ν'απαλλάξουν τον αμνό από τα κρίματά του μετά το ναυάγιο του χρόνου πάνω στον κοραλένιο βράχο κι απ' τ'ανοιχτά της θάλασσας τα κύμματα ξέβρασαν δυο πτώματα ένα του θανάτου

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-31918576051420876112008-08-27T03:05:00.013+02:002011-08-06T18:07:41.517+02:00

Ο λόγος διχασμένος πειρασμός απ' το δίλημμα και το δισταγμό αναθρεμμένος σαν αφεθεί σε πλάνες αλύτρωτης προσδοκίας ηθικός λογισμός θα 'ρθει και θ'αφορίσει κάθε σπαρακτική ικεσία επιθυμίας και μοιάζει βίος προτρεπτικός ο αφορισμένος πειρασμός καθώς ολόγυμνος μπρος του εκπνέει φόβος και διχασμός στεγνά κι αμίλητα τα χείλη γλιστρούν υγρά και φλύαρα στα παλλόμενα στήθη

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-58568233739417508572008-08-25T23:27:00.009+02:002011-08-06T18:07:53.732+02:00

Ζέψανε στ'άρμα τους γι' άλογα τον πειρασμό και τις επιθυμίες άφησαν να γυρίζουν τους τροχούς τι κι αν κατακρημνιστούν από τη ράχη του βουνού στο βάθος του γκρεμού; κάναν' τις επιθυμίες τους πειρασμό και στο χείλος του γκρεμού μάς παίρνει το φιλί τους

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-12477451583174054502008-07-10T05:27:00.013+02:002011-08-06T18:08:19.589+02:00

Με το αίμα στις αρτηρίες του λιγοστό και το άλλο στα χαρακώματα να λιμνάζει το γένος εκείνο των ανθρώπων το πολεμοτραφές γένος θαρρώ πως είναι ξεπερασμένο κανενός στρατοπέδου συρματόπλεγμα την πίστη μου στον άνθρωπο δε θα περιφράξει την αμετανόητη καρδιά μου μέσα στα στόματα των κανονιών θα ρίξω και θα φωνάζω πυρ! πυρ! πυρ! ώσπου να χαθεί η φωνή μου κι όταν μένει χωρίς ανάσα

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-12712065353276380742008-07-08T23:59:00.008+02:002011-08-06T16:51:06.404+02:00

Μάθε με το φιλί τα μάτια να κρατάς κλειστά και στοχάσου βαθιά για όσα σου φανερώθηκαν στα σκοτεινά βάστα τη μιλιά σου, μη βιαστείς όλα όσα είδες να τα διηγηθείς δεν είναι φτιαγμένες οι λέξεις να μιλούν για καμμιά στιγμή που στο χρόνο δε μπορεί ν'αντέξει εσύ, έναν άλλον χρόνο θυμάσαι που στο φιλί έμοιαζε όλο και να πλαταίνει κι ένας άλλος κόσμος σου φανερώθηκε ο

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-47001821034263844362008-06-30T14:21:00.010+02:002011-08-06T18:08:56.474+02:00

Πάνω στο αναμμένο κάρβουνο και το αμόνι σφυρηλατήθηκε ατσαλένια για να οχυρωθεί καλά ο άνθρωπος σε τούτη την πανάρχαια πανοπλία! πώς να της καταφέρει άλλωστε από τα έξω χτύπημα θανάσιμο χωρίς να κομματιάσει τα πλευρά του; φλόγα χαμηλή από τα μέσα αναμμένη του κατατρώει το κορμί σαν κούτσουρο σκληρίζει η σάρκα στη φωτιά κομμένη από δέντρο που έχει τη ρίζα του απλώσει βαθιά

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-71884843507118786612008-06-26T20:42:00.011+02:002011-08-06T18:13:08.675+02:00

Κύριε, επαγρυπνείς εις θάνατον για την αγάπη στον πλησίον μα σε ζώνουν ακόμα οι αιχμές απ' τ'αγκάθια και τη λόγχη του ρωμαίου τόσο σθεναρός ο φθόνος του να μην καταλαγιάζει στα καρφιά στ'αγκάνθινα στεφάνια στο γολγοθά πετραχήλια τ'αγκάθια γίναν θυμιατά και κολυμπήθρες τα καρφιά κι ο δρόμος προς το θυμικό, τη θέωση, τον εαυτό γολγοθάς για τους νεκρούς οριώσουν Κύριε πως

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-28771679932900317872008-06-26T00:56:00.007+02:002011-08-06T18:14:04.434+02:00

La serenita` in se` sta culminando conciliando il regime volitivo dei nostri desideri cospicui e pieni di maturita` alle esigenze di un singolo desiderio regresso di per se`

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-36585209009634511252008-06-25T18:43:00.008+02:002011-08-06T18:14:45.322+02:00

Σε ποια γης βλαστοί αμαράντινοι ανθούν το χώμα; σε ποια γης τους ανθρώπους το χώμα δεν σκεπάζει; ξέχειλη του κάματου είν'η ζωή ξάφνου αποσταίνει το κορμί στων λουλουδιών τα πέταλα έγειρε να κοιμηθεί με φωνή σκιερή σαν από κοσμοβοή ο θάνατος γύρεψε σε ξύλο πελεκητό να κλείσει το κορμί σε τούτη την οικεία γης ποιος θάνατος, τους θανάτους θ'αποκάνει; ποιος θάνατος θ'αυτομολήσει στο χρόνο να

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-48534675723055429022008-06-25T15:04:00.011+02:002011-08-06T18:23:04.725+02:00

Σύρεται η αντοχή στα μαυρισμένα χώματα σε πλάτες στεγνές διψασμένες θάλλασες πλημμύρισαν τους αλμυρούς ιδρώτες των σωθικών μονάχη αντίσταση η έκφραση που ξεχειλίζει πολιορκία πνιγμένου στεναγμού ώσπου ήρθε το φιλί και γέυτηκε τη θαλπωρή στα χείλη τα βλέφαρα ορθάνοιχτα και θαμπώθηκαν των ερώτων οι ηλιαχτίδες στα στήθια ευδοκούν γλυκά τ'αρώματα απ'των καρπών τις γύμνιες πέρα απ' τα

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-48138016286416576962008-06-25T13:29:00.013+02:002011-08-06T18:23:27.771+02:00

Τι κι αν αποπειραθείς με το σώμα σου να μου φέρεις κάποιον παλιό γνώριμο σεισμό που τα κορμιά τον προκάλεσαν αν έτυχε ποτέ και συναντήθηκαν! εγώ για το ανοιχτό το ρήγμα θα συνεχίζω να σε ρωτώ κι αν με τα ακροδάχτυλά μου ποτέ σε ακουμπώ κι εσύ δεν το χαμπαριάζεις τότε τον έρωτα δεν τον βαστά η ψυχή σου

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-58095766573321255552008-06-25T12:56:00.008+02:002011-08-06T18:24:01.181+02:00

Attraverso gli occhi dell'aquila sono viste quelle figure angeliche figure apocalittiche e gallegianti in oceani lunari finche` non si disperdono ai primi albori scacciate dalla mania del crepuscolo per un intero istante l'orgolio di quel sole sorgente si e` messo in tacere dalle loro ali che si spandono enormi e tremanti il loro canto sovversivo sta esaltando il profano perche` costui ha

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-73713340293841906232008-06-25T12:04:00.016+02:002011-08-06T18:24:32.377+02:00

Tempi perenni sussurano vessatoriamente i nomi della gran salacita` e il cuore del racconto sta sussultando di nostalgia e di gioia inondato in quei ricordi incancellabili sul seno si e` ricordato dei tempi primordiali sul seno che aveva quell'aspetto ardente le labbra vivaci usavano scivolarsi ora la pelle e` diventata rugosa e indolente non e` piu` in grado di eccitare oppure di eccitarsi

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-24285780573160567452008-06-25T11:50:00.009+02:002011-08-06T18:37:03.565+02:00

Από εχτές έπαψα στο αύριο να ελπίζω και νοσταλγώ το σήμερα το σήμερα δε λέει ποτέ να 'ρθει κι αν αυτό ίσως συμβεί φοβάμαι πως θα του κουνώ το χθεσινό άσπρο μαντήλι σαν αυτό που σφουγγίζει τα δάκρυά μου σήμερα κάθε αύριο μαθαίνω πως τη ζωή μου φωτίζει ένας ήλιος που ανέτειλε στο ηλιοβασίλεμα και πώς να πιστέψω αύριο στο σήμερα

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-12672202692985382402008-06-24T05:17:00.007+02:002011-08-06T18:42:15.145+02:00

Μάθετε πως βαριά κοιμάμαι για όσο τον ξυπνητό σάς παρασταίνω και στον ύπνο μου πιότερο θα βυθιστώ απο τρόμο κι αιδώ να μην ακούσετε ποτέ αυτό το παραμιλητό μου

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-46019495644198404152008-06-24T04:36:00.011+02:002011-08-06T18:45:06.902+02:00

Μύχιος σπαραγμός κι αιματοπλυμένος προτάσσεται γυμνός στα δόρατα και λαβωμένος μνημονεύει σπασμούς ανέλπιδους κι ερωτικούς στις πλάτες και στους τραχήλους αποθεωμένοι εγείρονται στα διερρηγμένα ιμάτια και σφιχτοδεμένοι ανάμεσα στα δάχτυλα των παρθένων τα δροσοστάλακτα ανταλλάσουν προσφορές και σώματα με γδαρσίματα κι αλαλαγμούς στα χείλη το μειδίαμα δυστροπεί με γεύση μεθεόρτιας συμφοράς από

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-54462736083086315852008-06-24T04:24:00.011+02:002011-08-06T18:46:27.114+02:00

Να χρεοκοπήσουμε τον χρόνο τον ηλικιωμένο θεματοφύλακα της απαράλλακτης εν τω καιρώ νιότης μας ν'αναρτήσουμε σημαία τ'αστηλίτευτο κόπιασμα μιας γενιάς απελευθερωμένης διόδου από το εμβολιασμένο με υπακοή κοπάδι μάς κρατά αιχμάλωτους στους χρόνους η ρήξη μας με τον χρόνο και με κείνους που τον εξυπηρετούν αν σταυρώσουμε τα χέρια αν εφησυχάζουμε τ'ατίθασο στα ταγμένα νάνου ανάστημα υψώνουμε

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-2772569116145002222008-06-24T02:32:00.007+02:002011-08-06T18:47:03.114+02:00

Πιστός σε μια πίστη που απελευθερώνει τον Μεσσία της από την αγωνία της λύτρωσής του

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-23469894903309265372008-06-24T02:20:00.011+02:002011-08-06T18:53:25.834+02:00

Δύο ανά δύο οι πνοές δεσμεύουν πνιχτούς παχύσαρκους αναστεναγμούς ορμώμενες κι εκείνες από την αυταπάρνηση του μάταιου κι άσαρκου πάθους δύο κορμιά αέρινα ίπτανται ανάμεσα στους απογυμνωμένους ορίζοντες του φεγγαρόφωτος δύο πρόσωπα ροδογέννητα με τα ρουθούνια τους να εισπνέουν άυλους καπνούς ονειρογόνους και με τα χείλη τους πυρακτωμένα σφιχτά μεταξύ τους αγκιστρωμένα βαθιά

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-80831022492825516632008-06-24T01:56:00.010+02:002011-08-06T18:09:53.519+02:00

Από τις πιο ερωτικές στιγμές! κι ο θεός δεν αρέσκεται σε καμμία παρά μονάχα ηδονοβλέπει σ'ένα παράπηγμα της παραδείσου τις πιό μυστικές βαστώντας την πνοή Του να μην τον γροικούν οι δυό εραστές μα πώς ν'ανασάνει ο άνθρωπος όσο κρατά ο θεός την πνοή Του; πως να μη γίνει το κορμί παρανάλωμα του οχετού στην πιο ερωτική στιγμή του;

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-75584780306431452322008-06-24T01:49:00.008+02:002011-08-06T18:01:47.701+02:00

Βαραίνει το φορτίο και το τέλος του δρόμου αλάργα όχι τα γόνατα μόνο  να μην λυγίζουν αλλά να το σηκώσουν ψηλά  οι πλάτες και χώρο και γι'άλλο φόρτο  ν'αφήσουν όσο το φορτίο βαραίνει τόσο το κορμί θ'αλλάζει λιγότερο μαθές θα μοιάζει με του σκεβρωμένου ανθρώπου

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4576121697543547.post-55267798303833517332008-06-24T01:40:00.007+02:002011-08-06T16:09:12.364+02:00

Κι αν στα μάτια της αναρριχήθηκε η αξημέρωτη νυχτιά τα βλέφαρά της επτασφράγιστα κρατούσα να μην τελέψει τ' αδιάλυτο σκοτάδι σε συλλογιέμαι ψυχή μου λιγόθυμη ν' αχνοφεγγίζεις στων βλεφάρων σου τις άκρες η ανημποριά της σάρκας μου βαριά επιβολή, αδιάκοπη κι άλλο δε βάσταξες ψυχή μου στο σούρουπο βάδισες γαλήνια τους βιαστικούς ανέμους κι έπλευσες γαλάζια στον ξέθωρο ουρανό κι αν στα μάτια

Κύρος Τερμονίδης (Lucifugo)http://www.blogger.com/profile/09022711319819337990noreply@blogger.com2